HomeO ParafiiProboszcz i wikariusze

Historia obrazu Matki Bożej Rokitniańskiej

Obraz namalowany został na początku XVI w. przez mistrzów szkoły
niderlandzkiej, na drewnie lipowym. Prawdopodobnie jest to fragment
większego dzieła. Charakterystycznym elementem jest odsłonięte ucho -
stąd nazwa obrazu. Początkowo znajdował się na Kujawach w rękach rodziny
Stawickich, potem Wacława Leszczyńskiego, kanclerza koronnego Królestwa
Polskiego. Poprzez kolejne darowizny trafił w posiadanie opatów
klasztoru cystersów z Bledzewa. Tam stał się słynny z powodu licznych
cudów. W 1670 r. 4 marca biskup poznański Stefan Wierzbowski na mocy
badań specjalnej komisji uznał obraz za cudowny.

Jakiś czas przebywał w kaplicy na zamku Królewskim w Warszawie.
Następnie z królem Michałem Korybutem Wiśniowieckim odbył peregrynację
wojenną pod Lublin, gdzie strony walczące zawarły pokój. Z wdzięczności
król obdarzył obraz koroną królewską oraz orłem białym z napisem "Daj,
Panie, pokój dniom naszym". Dzięki temu obraz stał się symbolem
polskości w czasie zaborów. Do Rokitna przeniósł go opat Jan Opaliński
24 listopada 1671 r. Na prośbę biskupa Wilhelma Pluty Paweł VI ogłosił
Matkę Boską Rokitniańską Główną Patronką Diecezji
Zielonogórsko-Gorzowskiej, wyznaczając dzień 15 sierpnia jako Jej
uroczystość liturgiczną. 18 czerwca 1989 prymas Polski kard. Józef Glemp
w obecności 120 tysięcy pielgrzymów ukoronował wizerunek Matki Bożej
Rokitniańskiej koronami papieskimi. Wcześniej, 22 kwietnia złotą koronę
poświęcił Jan Paweł II.